تأکید فرماندار سلماس بر تسریع احداث تقاطع شکریازی
امروز، مشهد الرضا نه تنها میزبان زائران، بلکه شاهد تلاقیِ اشکهای وطن و ارادتِ ملت بود. با حرکت پیکر نورانی رهبر انقلاب در میان خیابانهای منتهی به حرم مطهر، گویی تمام ایران در یک نقطه جمع شده بود. سیلِ انسانی که از هر سو به سوی مراسم سرازیر شده بود، چنان ابهت و شکوهی داشت که گویی تاریخ برای تماشای این پیوندِ ناگسستنی میان ملت و رهبر خود، نفس را در سینه حبس کرده است.
در حالی که پیکر مبارک در میان میان پرچمهای ملی و مذهبی پیش میرفت، فضای شهر آکنده از یک تلاطمِ عاطفیِ عظیم بود؛ ترکیبی از اندوهی عمیق برای از دست دادنِ ستونِ استواری که سایهاش بر سرِ آرمانها بود، و غروری حماسی که از ایستادگیِ او الهام گرفته بود. هر گامی که از جمعیت برمیخاست، طنیناندازِ یک عهدِ دیرین بود: «ما بر سرِ راهی که تو ترسیم کردی، ایستادهایم.»
حضورِ پرشورِ مردم، از پیر و جوان، در مسیرِ تشییع، نشان داد که شخصیتِ رهبر، تنها یک جایگاه سیاسی نبود، بلکه روحی در کالبد ملت بود که امروز با تمام وجود، برای وداع با او فریاد میزد. چشمانی که از اشک نمناک شده بودند، در عین حال، نگاهی استوار به سوی آینده داشتند؛ نگاهی که از مسیرِ رهبریِ او آموخته بود که در برابر طوفانها، همچون کوه استوار بماند.
این مراسم، تنها یک تشییع نبود؛ بلکه تجلیِ شکوهِ یک اراده و بازخوانیِ حماسهی ماندگاری بود. مشهد امروز، با آن سیلِ انسانی که تا افقها گسترده شده بود، بر جهان ثابت کرد که اگرچه پیکرِ رهبر از میان میانها عبور میکند، اما میراثِ او و روحِ حماسیاش، در قلبِ این جمعیتِ بیکران، تا ابد زنده و پابرجا خواهد ماند.
دیدگاهتان را بنویسید